Jedna ulica, kilkanaście razy,
przez siedemdziesiąt pięć lat.

Środek zbioru to lata 1914–1918 i dwa krakowskie nakłady, które wracają na tych kartach raz po raz: Salon Malarzy Polskich i Wydawnictwo „Sztuka” z numerem „Déposé” przy sygnaturze. Chromolitografie z ożywioną sceną targową na Rynku i z szyldami przy Grunwaldzkiej krążyły jako poczta polowa — z kaszetami szpitali rezerwowych, batalionów marszowych Landsturmu, cenzury k.u.k. Jedna karta pojechała do Paryża i wróciła z francuską dopłatą. Jedna, wydana w 1918 roku, poszła w obieg dopiero w kwietniu 1940, jako Feldpost innej wojny.

Koniec jest już zupełnie inny w materii: trzynaście obiektów w tym zbiorze nie jest pocztówkami. To odbitki fotograficzne — grupy straży pożarnej i portret strażaka w hełmie, portret atelierowy pary, dzieci w parku, pochody na Grunwaldzkiej z transparentem państwowego domu dziecka — oraz jeden odręczny rysunek, studium głowy konia w kiełznie, którego związek z Jarosławiem katalog zostawia do potwierdzenia. Najpóźniejsza data pewna w zbiorze to 11 listopada 1975 roku, datownik na karcie z kolegiatą.

Drugi dział strony to pięćdziesiąt dziewięć fotografii z jarosławskich zakładów, z lat 1885–1925 — atelier Hennerów, Henryka Probsteina i Henryka Zieglera. Ich opisy przeniesiono z katalogu kolekcji, bez zmian.